Toskania

Rocca Piancastagnaio

Miejscowość Piancastagnaio położona jest na stokach góry Amiata, w prowincji Siena, 60km od Sieny. Można dotrzeć do niej drogą Cassia lub drogą Abbadia S.Salvatore / Vetta Amiata / Piancastagnaio.
Od XI wieku obszar południowej Toskanii zlokalizowany wokół zamku Piancastagnaio był pod zarządem i jurysdykcją wpływowej rodziny feudalnej Aldobrandeschi.

Cały ten region obfituje w liczne historyczne ślady działalności tej niezwykle ważnej w historii Toskanii rodziny. Pośród wszystkich posiadłości Aldobrandeschich, Piancastagnaio było miejscem przeznaczonym rodzinie szlacheckiej przez mnichów z opactwa S. Salvatore od początku 1000 roku. Również hrabiowie Campiglia rościli sobie prawo do tej posiadłości i w XIII wieku stała się ona obiektem cichych sporów pomiędzy miastami Siena i Orvieto.
Możnowładcy Orvieto przejęli kontrolę nad tą potężną twierdzą w 1303 i utrzymali ją przez około pięćdziesiąt lat. W tym czasie weszli w spór z dziedzicami Aldobrandeschi, rodziną Orsini z Pitigliano, będących zwolennikami Republiki Sieny. Pomiędzy 1415 – 1430 w końcu Siena weszła w posiadanie Piancastagnaio, który został dołączony do Kapitanatu Radicofani. W XVII wieku osada zaczęła funkcjonować na zasadach lennych, gdzie władze miasta były wybierane spośród swojej społeczności.

Miasto posiada kolisty kształt, niegdyś otoczone murem obronnym wraz z kwadratowymi wieżami i czterema bramami. Mury i bramy zostały niemal całkowicie zniszczone, z wyjątkiem kilku fragmentów. Zachowały się trzy wieże, dwie z półokrągłym kształtem, a inne na planie kwadratu. Również widoczna jest główna brama miasta obok zamku Rocca i trzy inne mniejsze bramy na południowych murach: “Porta Romana”, “Porticciola” i “Porta di Voltaia”.

W najwyższym punkcie miejscowości wznosi się potężny zamek Rocca Aldobrandesca. Jest to imponująca średniowieczna budowla. Obiekt został zbudowany na planie kwadratu i charakteryzuje się wysokimi i wytrzymałymi ścianami. Z głównej bryły budynku „wyrastają” dwie wieże. Jedna z nich, większa o niezwykle grubych murach, stanowiła funkcje obronne, natomiast druga, położona po przeciwnej stronie miała bronić bram wjazdowych do miasta.
Cały kompleks został wyposażony w machikuły, czyli elementami obronnymi, stanowiącymi rodzaj ganka wystającego przed zewnętrzne muru, zaopatrzone w otwory strzelnicze., które zachowały się do dziś nieomal w nienaruszonym stanie. Cały zamek Rocca pozostaje w niezwykle dobrym stanie dzięki starannym pracom renowacyjnym.