Toskański Archipelag, czy też Wyspy Toskańskie tworzy grupa siedmiu wysp: Elba, Giglio, Capraia, Pianosa, Montecristo, Gorgona i Giannutri. Razem tworzą Park Narodowy Archipelagu Toskańskiego, który jest największym chronionym parkiem morskim w Europie, zapewniając w szczególności ochronę wielu rzadkim gatunkom ptaków migrujących między Europą i Afryką.

Wyspy położone są w niewielkiej odległości od wybrzeża Toskanii, pomiędzy Morzem Liguryjskim a Morzem Tyrreńskim. Na kontynencie jest kilka portów, które zapewniają wycieczki promem. Elba i Montecristo są najbardziej znanymi wyspami na arenie międzynarodowej, a Elba, Giglio i Capraia od dawna są ulubionymi miejscami wypoczynku dla Włochów. Są wyjątkowo piękne i legenda głosi, że są darem od bogów, utworzonych w momencie, gdy Wenus wyrzuciła do morza swój naszyjnik.

Elba jest największą z wysp archipelagu Toskanii, i trzecią pod względem wielkości wyspą we Włoszech, o łącznej powierzchni 224 kilometrów kwadratowych. Położona zaledwie 10 mil od lądu, ma łagodny klimat, zróżnicowaną linię brzegową, ponad 70 plaż, krystalicznie czystą wodą i smaczne jedzenie oraz wino, co sprawia, że jest bardzo popularnym miejscem wypoczynku. Ze względu właśnie na tę popularność trudno tu znaleźć tanie apartamenty wakacyjne.
Ci, co wyruszą w głąb lądu są nagradzani wspaniałymi szlakami pieszymi przecinającymi łagodne wzgórza i dziewiczą przyrodę, a także wspaniałym widokiem z góry Capanne, wznoszącej się na ponad 1000 metrów.

Dla wielu ludzi wyspa Elba będzie zawsze związane z Napoleonem. Po traktacie w Fontainebleau, Napoleon został zesłany na Elbę, przybywając do Portoferraio 3 maja 1814. W sumie spędził około 10 miesięcy na wyspie w towarzystwie małego garnizonu 600 mężczyzn. Wrócił do Francji w lutym 1815. Turyści na Elbie mogą odwiedzić dom w Portoferraio, gdzie Napoleon mieszkał, teraz stanowiący ciekawe muzeum.

Giglio jest drugą co do wielkości z wysp toskańskich, o łącznej powierzchni 22 kilometrów kwadratowych. Jest 50 kilometrów na południe od Elby, oddzielone od Cypla Argentario 16-kilometrowym odcinkiem wody. Wyspa oferuje odwiedzającym wspaniałe połączenie piaszczystych plaż, klifów i zatoczek, górskiej scenerii i spokojny szlaków turystycznych prowadzących przez dziewiczą przyrodę ze wspaniałymi widokami na okoliczne morze i inne wyspy, cypel Argentario i Maremmę. Jest również znana z produkcji bursztynowego wina Ansonaco.

Są tu trzy główne obszary, które warto odwiedzić: Campese, na zachodnim brzegu wyspy z cudownymi, piaszczystymi plażami, krystalicznie czystą wodą oraz wyjątkową wieżą, Torre Medicea, zbudowaną w XVIII wieku przez Cosimo I Medyceusza. Wieża była pierwotnie oddzielona od zatoki i wykorzystywana do pilnowania przed częstymi atakami piratów, ale teraz jest połączona z zatoką przez małe rampy. Najlepsze plaże na Giglio są w Campese, skupione wokół Zatoki Faraglione, ale są inne popularne plaże w Cannelle, Caldane i Arenella, każda o własnym uroku.

Miasto Castello wznosi się na skalistym wzgórzu na ponad 400 metrów. Jest w przepięknej lokalizacji, w centrum wyspy z pięknymi widokami na okolicę i morze. Castello jest tylko kilka minut jazdy autobusem od Campese lub Portu Giglio. W obrębie średniowiecznych murów zamkowych odwiedzający odkrywają labirynt inspirujących, atrakcyjnych alejek zawierających sklepy, bary i restauracje.

Jedynym portem na wyspie Giglio jest „Port Giglio”, położony na wschodnim wybrzeżu wyspy. To tutaj przybywają promy z Porto Santo Stefano, z Cyplu Argentario. Nadal można znaleźć ślady początków Portu Giglio jako kwitnącego, rzymskiego portu. Dziś jest to tętniące życiem, atrakcyjne miejsce z wieloma barami, restauracjami i hotelami w pobliżu. Można tu wypożyczyć łodzie, wypłynąć w rejs statkiem wycieczkowym czy znaleźć akcesoria do nurkowania i wędkowania.

Wyspa Capraia leży między Gorgoną na północy i Elbą na południu. Ma powierzchnię 19 kilometrów kwadratowych, co czyni ją trzecim co do wielkości z wysp toskańskich. Jej linia brzegowa jest dramatyczna z wysokimi, chropowatymi klifami poprzecinanymi izolowanymi plażami i jaskiniami. Wewnątrz teren jest dziki i dziewiczy z wieloma ścieżkami przyrodniczymi. Część wyspy jest górzysta, dochodząc do 466 metrów w najwyższym punkcie.

Wyspa jest słabo zaludniony z mieszkańcami skupiającymi się w porcie i pobliskiej wsi. Reszta wyspy jest dziewicza i pełna dzikich zwierząt. Morze otaczające Capraia jest bardzo popularne wśród nurków i płetwonurków z powodu czystej wody i obfitości życia morskiego. Choć mała, z ograniczoną ilością zakwaterowania, wyspa jest popularnym miejscem wypoczynku i na pewno nie można liczyć tu na taką formę zakwaterowania, jaką proponują chociażby domki w Chorwacji!

Wyspa Pianosa jest bardzo płaska (stąd jej nazwa), osiągając mniej niż 30 metrów w najwyższym punkcie, co daje mniej niż 20 metrów nad poziomem morza. Jak Gorgona, Pianosa była wykorzystywana przez wiele lat jako kolonia karna, „goszcząca” głównie skazanych mafiosów uznanych za wyjątkowo niebezpiecznych. Gdy więzienie zamknięto, stała się czymś w rodzaju atrakcją turystyczną. Do 250 osób może dziennie odwiedzić wyspę pod ścisłym nadzorem.

Wyspa Montecristo jest jedyną wyspą w archipelagu, która jest niedostępna dla turystów. Jest ścisłym rezerwatem przyrody i tylko naukowcy mogą na niej przebywać. Aleksander Dumas uwiecznił wyspę w swojej książce „Hrabia Montecristo”, napisanej w 1844 roku. Podobno Dumas odwiedził wyspę łodzią w 1842 roku, zakochał się w niej, i wykorzystał ją jako tło dla swojej powieści.

Gorgona jest najmniejszą i najbardziej wysuniętą na północ wyspą archipelagu Toskanii. Ma powierzchnię 2,2 kilometrów kwadratowych i wznosi się do 255 metrów w najwyższym punkcie.

Chociaż wyspa jest obecnie wykorzystywana jako więzienie, jest możliwe odwiedzenie jej z wycieczką organizowaną przez „The Cooperative Agency, Natural Park of Gorgona”, która wypływa z portu w Livorno w każdy wtorek w miesiącach letnich. Jednakże, każdy uczestnik musi być sprawdzony przez „istituti di prevenzione e Peña del Ministero di Grazia e Giustizia” co najmniej piętnaście dni przed podróżą.
Z całą populacją tylko 300 osób, wyspa jest rajem dla dzikiej przyrody. Jej piękne, dzikie wybrzeże, otoczone nieskażoną wody jej nacięte spektakularnymi zatoczkami.

Giannutri, w kształcie półksiężyca, jest nieco większa niż Wyspa Gorgona i jest najbardziej na południe wysuniętą wyspą w archipelagu Toskańskim. Znajduje się 15km od Giglio i około 15mil morskich od lądu. Większość wybrzeża wyspy jest skalista, ze spektakularnymi grotami i zatoczkami, najbardziej znaną z nich jest Cala Grottoni.

Są tu tylko dwie plaże: Cala Maestra, dokąd przybywają promy z Porto Santo Stefano i Porto Ercole, i Cala dello Spalmatoio, popularna wśród lokalnych łodzi.
Wyspa jest najbardziej znana z rzymskich ruin. Obecnie zamknięte ze względu na renowację, ruiny willi Agryppa, należącej niegdyś do rodziny cesarza Nerona, nadal są widoczne. Istnieją również ruiny rzymskiej świątyni i oryginalnego rzymskiego portu w pobliżu Cala Maestra. Dla nurków teren wokół wyspy oferuje do zwiedzania wraki statków rzymskich zatopionych w krystalicznie czystych wodach.