Toskania

Toskania to niezwykle urokliwa część Włoszech. Przepiękne budowle, zabytki i niepowtarzalne klimaty sprawiają, iż wycieczki objazdowe po Toskanii coraz bardziej wysuwają się na czołówki rankingów turystycznych. Jednym z najpiękniejszych, a zarazem najbardziej tajemniczych miast Toskanii jest Florencja.

Florencja, perła włoskiego renesansu, epoki wielkich osiągnięć, w której sukces architekta, uczonego i artysty zależał od jego dyskrecji, dziś staje się bardzo popularny kierunkiem turystycznym. Dopiero teraz to miasto ujawnia swoje sekrety.

Katedra Santa Maria del Fiore

Widać ją z każdego zakątka miasta, chodzi oczywiście o najsłynniejszą budowlę Florencji Katedra Santa Maria del Fiore. Katedrę wieńczy kopuła, która podobno kryje najpilniej strzeżony sekret architekta. Jest to budowla, którą koniecznie trzeba zobaczyć, jeśli planuje się wakacje we Florencji. Katedra wznosi się ponad domami niczym wielka góra. Konstrukcje o wysokości ponad 106 metrów i rozpiętości ponad 42 metrów od 600 lat pozostaje największą na świecie ośmiokątną kopułą murowaną. W jej wnętrzu znajduje się inne arcydzieło, ogromny fresk o powierzchni prawie 1100 m2. Jest to sód ostateczny namalowany przez ulubieńca Medyceuszów Giorgio Vasariego. To jeden z największych fresków na świecie. Kopuła, która z pozoru nie ma żadnego podparcia, wydaje się być cudem techniki budowlanej i dla większości architektów renesansu istotnie nim była.
Gdy w 1380 roku wzniesiono nawy, nikt nie umiał zbudować kopuły tych rozmiarów. Katedra czekała więc nieukończona 50 lat. Jedynym architektem, który twierdził, że tego dokona był Filippo Brunelleschi. Postawił on jednak warunek, że nikomu nie powie jak to zrobił. Dotychczas nie znaleziono żadnego szkicu ani projektu architekta. Zagadkę budowy kopuły współcześni architekci próbują rozwikłać już od ponad 30 lat.

Baptysterium św. Jana

Kolejną zagadką Florencji jest Baptysterium św. Jana. Ośmiokątna budowla pokryta białym i zielonym marmurem, powstała prawdopodobnie na miejscu rzymskiej świątyni. Największą sławę zyskały jego drzwi, nazwane przez Michała anioła „Wrotami Raju”. Dziś historycy sztuki uważają je za jedno z największych arcydzieł renesansu. Na drzwiach znajduje się dziesięć płaskorzeźb przedstawiających postaci i wydarzenia ze Starego Testamentu, Józefa i jego braci, potop i Noego, Abrahama i Izaaka. Drzwi te wiążą się także z tajemnicą, którą znają tylko nieliczni. Te drzwi są wykonaną w brązie repliką. Oryginalne wrota znajdują się w pracowni konserwatorskiej. Drzwi przez 27 lat rzeźbił Lorenzo Ghiberti. Ukończył je w 1452 roku. Wrota Raju są wspaniałą spuścizną po artyście.

Michał Anioł i Leonardo da Vinci

Michał Anioł podobnie jak Leonardo da Vinci tworzył swoje dzieła w oparciu o badanie zwłok. Chcąc poznać tajniki ludzkiego ciała obaj artyści wykonywali sekcje zwłok, wówczas surowo zakazane przez kościół. Przeprowadzali, zatem swoje badania potajemnie. Obydwaj malarze podchodzili jednak do tematu różnie. Leonardo traktował ciało jak maszynę. Penetrując wnętrze ludzkiego organizmu pragnął pojąć, w jaki sposób działa to cudowne urządzenie. Natomiast Michała Anioła interesowało głównie to, jak układają się mięśnie, ponieważ chciał stworzyć idealny model ludzkiego ciała. To co łączy tych największych malarzy nie tylko Florencji, ale i całego świata to nie tylko niezrównany talent. Obydwaj artyści kroili zwłoki, aby stworzyć piękno.