Muzeum Narodowe San Marco we Florencji, to stary klasztor Dominikanów, odnowiony i powiększony do obecnych rozmiarów dla Cosimo de Medici Starszego przez architekta Michelozzo (1396-1472).

Muzeum to doskonale zachowany, XV-wieczny klasztor, zbudowany na podstawie racjonalnego i harmonijnego planu inspirowanego innowacjami Bruschelleschi’ego. Na terenie klasztoru znajdują się również dzieła Fra’Angelico, dominikańskiego mnicha, który współpracował z Michelozzo i jego uczniami – freski w dużym domu jałmużniczym, refektarzu, klasztorze i celach mnichów znajdujących się na pierwszym piętrze. Jednym z najsłynniejszych znanych fresków jest „Ukrzyżowanie” namalowany na ścianach kapituły. Wśród fresków znajdujących się w surowych pokojach mnichów, warto zwrócić uwagę na „Zwiastowanie”, „Trzy Marie u grobu”, czy „Noli me tangere”.

Niestety florencki klasztor dominikanów, nie tak jak liczne inne nieruchomości zagraniczne tego typu, nie oferuje noclegów. W całości został przekształcony w muzeum. Włochy nieruchomości zarówno na sprzedaż jak i wynajem oferują raczej w zabytkowych kamienicach i na farmach, niż w obiektach sakralnych.

Malowidła w refektarzu muzeum San Marco obejmują wcześniejsze prace Angelico, ukazujące Sąd Ostateczny i Przesłuchanie osadzone na tle wzgórz Toskanii. Muzeum posiada piękny fresk „Ostatnia Wieczerza” autorstwa Ghirlandaio z końca XV wieku oraz znakomite obrazy Fra’Bartolomeo, który przebywał w klasztorze na początku XV wieku. Duży Refektarz jest natomiast poświęcony malarzom jego szkoły. Biblioteka (jeden z najbardziej harmonijnych przykładów architektury renesansowej) prezentuje piękną kolekcję iluminowanych rękopisów wykonywanych w klasztorze.

Część wydzielona dla turystów do zwiedzania oraz podziemna ekspozycja stanowią dobrze zachowaną kolekcję cennych przedmiotów i relikwii.